ne günlerdi

efendim yaşı müsait olanlar hatırlayacaklardır. eskiden ramazanlar pek bir coşkuyla idrak edilirdi. herkesde özellikle esnafda daha iki ay öncesinden bir heyecan başlar , efendim sultanahmetten mi feshaneden mi yer tutsak , efendim freş meyva suyu mu bu sene çok gider yoksa sahlep mi , diye uzun uzun müzakereler yapılırdı. daha ramazana girmeden diyetisyenler açıklamalarda bulunur , sahurda fazla tıkınmayın , iftarda abur cubura kaçmayın diye latife ederlerdi. ramazanın girmesiyle medyada dahi mistik bir hava teneffüs edilir , yemek programları bir biri üstüne servis edilirdi. sonracığıma her kanalın kadrolu sohbet hocaları olur , efendim o hocalarında sadık dinleyicileri ekran karşısında kendilerinden geçerlerdi. derken iftar yaklaşır. trafikte tatlı-sert atışmalar duyulmaya başlanır , millet muzip muzip burnundan soluyarak evine yetişmeye gayret ederdi. ben bilhassa o trafik keşmekeşini pek bi özlerim efendim. neydi o korna sesleri , ya oruçlu oruçlu cık cık cık çıkışmaları. hey gidi günler.
sonra efendim nihayet iftar vakti gelip çatar , otuz kişiye yetecek sofralara dört kişi kurulur açlıktan çıkmış gibi yerdik. bu defa da fazla kaçırdık yakınmalarına bereket duaları eşlik eder , sodalar kahveler hazım sorununa çare olarak peş peşe dıkılırdı. efendim asıl eğlence iftardan sonra başlardı tabii. tıkış pıkış kalabalık arasında seyyar satıcıları temaşa ede ede ilerlenir , bir tabureye ilişilir , derken gelsin çaylar gitsin meşrubatlar , sohbetin muhabettin bini bi para.o zamanlar feshanede şenlikler konserler düzenlenirdi. en kalabalık olacağı aşikar olan hafta sonları mutlaka bu panayıra iştirak edilir , kalabalık arasında adım adım şenlik alanı turlandıktan sonra ağzımız tatlansın kabilinden macundu şerbetti tatlıydı ne gördüysek alınırdı. eğer zaman ve mali durum müsaitse sahur da dışarda yapılmaya çalışılır , mümkünse açık büfe kahvaltı tercih edilirdi. kimileri de camii avlularında sokaklarda , evlerinden getirdikleriyle iftar ettiği gibi , yorgan çarşaf sokaklarda yatarak sahuru bekler , eciş bücüş camii avlusunda sabah namazını eda ettikten sonra evlere avdet ederlerdi. e tabii kuzum hiç birşey eskisi gibi değil. eski tadı yok bişeyin. ne günlerdi o günler.