….

….

adi anılınca ağızda durmayan
kolluk kuvvetleri tarafından sık sık tekrarlanan
sinema, yeşil bayraklar kızıl ötesi arzular filan
peş peşe dökülünce helkesinden kaldırımın
sordular; fes kimin başında…

Ayrı Ayrı

güneş ikimiz için doğuyor
ayrı ayrı sabahlardayız

yol ikimiz için yürüyoruz
ayrı ayrı kaldırımlardayız

yolcu

yetimim…
sevdaların yetimi
sağrısında sokakların
bir çok defa ölmüşüm
bir çok defa dirilmişim
yolcu olmak..
bildiğim bir yerden bilmediğim bir yere
aradığım nedir  diye sormadan
rüzgara andlar içerek vermek kendimi
en çok yaptığım şeydir..bir kaç aydan beri
yolcu olmak

kaplumbağa vedası

ne günlerdi

efendim yaşı müsait olanlar hatırlayacaklardır. eskiden ramazanlar pek bir coşkuyla idrak edilirdi. herkesde özellikle esnafda daha iki ay öncesinden bir heyecan başlar , efendim sultanahmetten mi feshaneden mi yer tutsak , efendim freş meyva suyu mu bu sene çok gider yoksa sahlep mi , diye uzun uzun müzakereler yapılırdı. daha ramazana girmeden diyetisyenler açıklamalarda bulunur , sahurda fazla tıkınmayın , iftarda abur cubura kaçmayın diye latife ederlerdi. ramazanın girmesiyle medyada dahi mistik bir hava teneffüs edilir , yemek programları bir biri üstüne servis edilirdi. sonracığıma her kanalın kadrolu sohbet hocaları olur , efendim o hocalarında sadık dinleyicileri ekran karşısında kendilerinden geçerlerdi. derken iftar yaklaşır. trafikte tatlı-sert atışmalar duyulmaya başlanır , millet muzip muzip burnundan soluyarak evine yetişmeye gayret ederdi. ben bilhassa o trafik keşmekeşini pek bi özlerim efendim. neydi o korna sesleri , ya oruçlu oruçlu cık cık cık çıkışmaları. hey gidi günler.