beyinsizlik özlemi/

zihnine dizgin boşaltıp geriye doğru çelme atana!
bütün bi yaşamak dediğin iki geri bir ileridir diyene!
üzüm posasının yaprağıyla aynı tadı taşıyışına!

soyunup ruhunu indirmek için daha da aşağıya, göze aldığın çabanın seni bir yukarı fırlatmasına!
yaşam deyip bitirmeden sözü ansızın çekip gidene!
yo yo yeminle haddim değil “harıl harıl koşan atlara”…
uluorta dayak yeyişin -
çıkartıp uzuvlarını fikrine doğru sallayışlarına!
babası arkasında diye iyi olduğuna inandığı düşüncemsi şeyciğin gün olup yakasına yapışmasına!
meleklerin değil acının tutunduğu sakallarına!

kuş tribi

bir kuş ki padişahım trip atarmış herkese / tez çağırıla huzura dövdürtmeli millete / aman padişahım nazlı ve nadirdir onun soyu / anası bana mı sordu doğururken sanki onu / sen dediğimi yap tez çağır merkeze / emredersin padişahım ben ileteyim bu şirrete /

kıs(a) kıs(a)

Sokağın köşesine parketmiş arabanın dikiz aynasından görünen yüzüme kim bakar. Sakar düşlerin düşürüp parçaladığı ekmeğin buğusu ta gün doğusuna uzanır. Salınmak nereye uzatır kalemlerimi,ağlamak neden kısaltır mürekkebi. Boşalan bir hokka kısalan bir mürekkebi dışlasa kime imge olur bu. Yakalasa burnundan betimlemenin tutsa çekse bir satıra yatırsa anlam boyu,kimin umurunda. Sorun karanlıksa,sorun kanıksanmışsa,sorun karanlığın kanıksanmasıysa sorun bulaşıcıysa.. zifiri bir yalnızlığa koyu bir inzivaya çekilir sorun. En derununda derd olur kemiklerin sızısı. En tepesinde merd olur kovalanan kedinin bacısı.

irade cüz’i kalite kallavi

her bişeyin bir şeyle ve bir şeyin her bişeyle ilişkisini farketmenin , tanımlamaya kalktığında elden kayan bir zevki vardır. hani hep dile dolanan bir ifadeyi tekrarlayacak olursak “çinde kanat çırpan kelebek çölde bir kum fırtınasına önayak olmuş olabilir”. sanırım bu biçimde değildi dillere pelesenk olan hikmet yumurtası lakin işte bir kelebek daha kanat çırptı belki ve bu hale geliverdi güzelim tümce. sonra bir kısa film hatırlanır , seyrettin mi diyerek anlatılmaya başlanan. hani küçük bir kız gülümsemiştir ve